Czym jest wejście koaksjalne? Sposób działania i porady

Autor: Grzegorz

Spośród wszystkich możliwych połączeń mających na celu przesłanie lub odebranie dźwięku, wejście koaksjalne jest jednym z najpopularniejszych. Posiada je wiele urządzeń, również tych najnowszych i w wielu sytuacjach jest lepszym wyborem, aniżeli nowocześniejsze typy.

Mężczyzna trzymający przewody do wejścia koaksjalnego

Z TEGO ARTYKUŁU DOWIESZ SIĘ:

  1. czym jest wejście koaksjalne
  2. jak wygląda i działa wejście koaksjalne
  3. czym jest kabel koncentryczny

Czym jest wejście koaksjalne?

Kilkanaście kabli koaksjalnych

Wśród wszystkich dostępnych metod przesyłania cyfrowego dźwięku między urządzeniami, wejście koaksjalne jest jednym z najczęściej wykorzystywanych. Przyjmuje ono formę pojedynczego złącza RCA, które z reguły oznaczane jest pomarańczowym lub czerwonym kolorem. Czasami zdarza się również, że nie posiada ono żadnej barwy, ale w takich sytuacjach o jego dostępności najczęściej świadczy podpis pod samym wejściem.

W odróżnieniu od analogowego dźwięku stereo korzystanie z wejścia koaksjalnego wymaga użycia tylko jednego kabla. Znajduje się zarówno w urządzeniach wysyłających, jak i odbierających dźwięk, tak jak tunery cyfrowe, telewizory, amplitunery (Onkyo TX-8220 czy Yamaha R-S202D) i kina domowe (Onkyo HT-S5915, Yamaha HTR-2071 czy Pioneer HTP-076). Podobnie jak we wszystkich sposobach połączenia RCA, nie ma znaczenia, w którą stronę wkładana będzie wtyczka; jej podłączenie może się odbyć niezależnie od orientacji. Kabel powinien być jednak odpowiednio mocno dociśnięty, aby przesyłanie dźwięku nie miało żadnych zakłóceń.

Wygląd i sposób działania

Kabel przeznaczony do wejścia koaksjalnego składa się z czterech głównych elementów:

  • środkowego rdzenia wykonanego zwykle z drutu miedzianego,
  • dielektrycznego (izolującego elektrycznie) plastikowego izolatora,
  • plecionej metalowej siatki (która działa jak osłona przed zakłóceniami elektromagnetycznymi),
  • zewnętrznej plastikowej powłoki chroniącej wnętrze kabla.

Ten typ cyfrowego połączenia audio przesyła sygnał S/PDIF, oznaczający Sony i Philips Digital jako pierwszych producentów, którzy stosowali tę technologię w swoich urządzeniach. Istnieją dwa główne typy, które wysyłają ten rodzaj sygnału. Jednym z nich jest koaksjalne cyfrowe połączenie audio, a drugim optyczny cyfrowy interfejs audio. Oba są dość często spotykane obok siebie w urządzeniu, ale w niektórych sprzętach dostępne jest tylko jedno z nich.

W przypadku urządzeń, w których dostępne są dwa typy wejścia koaksjalnego, tak naprawdę nie ma znaczenia, którego użytkownik postanowi używać. Niekiedy mogą pojawiać się drobne różnice w emitowanym dźwięku, dlatego najlepiej jest podłączyć kabel i włączyć urządzenie w celu przetestowania połączenia.

Jedną z zalet używania cyfrowych kabli koaksjalnych (stawianych wyżej niż elementy do uzyskiwania optycznego dźwięku) jest to, że są one dość powszechne. Bardziej prawdopodobne jest, że konkretne urządzenie będzie posiadało popularne wejście koaksjalne, aniżeli cyfrowe, zwłaszcza w przypadku nieco starszych modeli. Co więcej, kable te cechują się większą wytrzymałością i odpornością na zagniecenia, uszkodzenia czy przerwania.

Polecane amplitunery
  • 3 449 zł
  • 2 499 zł
  • 1 749 zł
  • 2 499 zł
  • 2 699 zł

Czym jest kabel koncentryczny?

Czarne kable koaksjalne

Bezpośrednio do wejścia koaksjalnego podłączany jest kabel coaxialny lub koncentryczny, którego głównym zadaniem jest transmisja dźwięku. Inaczej niż ma to miejsce w przypadku przewodów optycznych, sygnał przesyłany jest w postaci elektrycznej, wskutek czego między oboma występują dość znaczne różnice zarówno w konstrukcji, jak i działaniu. Istnieje jednak pewna cecha wspólna – jest nią wtyk RCA/Cinch, przez co często są mylone.

Kabel koncentryczny przewodzi sygnał elektryczny za pomocą wewnętrznego przewodu (zwykle litej miedzi, skrętki miedzianej lub miedzianego drutu stalowego) otoczonego warstwą izolacyjną i osłoną, zwykle jedną do czterech warstw plecionego metalowego oplotu i metalowej taśmy. Kabel jest chroniony zewnętrzną osłoną izolacyjną. Zwykle zewnętrzna strona jest utrzymywana na potencjale uziemienia, a napięcie przewodzące sygnał jest przykładane do środkowego przewodu. Zaletą konstrukcji współosiowej jest to, że przy trybie różnicowym, równych prądach pchająco-ciągnących na przewodach wewnętrznym i zewnętrznym, pola elektryczne i magnetyczne sygnału są ograniczone do dielektryka, z niewielkim wyciekiem na zewnątrz tarczy.

Ponadto pola elektryczne i magnetyczne na zewnątrz kabla są w dużej mierze powstrzymywane przed zakłócaniem sygnałów wewnątrz kabla, jeśli nierówne prądy zostaną odfiltrowane na odbiorczym końcu linii. Ta właściwość sprawia, że ​​kabel koncentryczny jest dobrym wyborem zarówno do przenoszenia słabych sygnałów, które nie mogą tolerować zakłóceń z otoczenia, jak i dla silniejszych sygnałów elektrycznych, które nie mogą promieniować ani sprzęgać się z sąsiadującymi strukturami lub obwodami.

100% osób oceniło ten artykuł jako przydatny
100% osób oceniło ten artykuł jako przydatny
Dodaj do Facebooka Kopiuj link

Twój osobisty doradca w każdej chwili do dyspozycji

połączenie interaktywne

Razem z doradcą będziesz widzieć ten sam ekran serwisu, produkty i informacje o nich.

Zgodnie z regulaminem i polityką prywatności

TAK DBAMY O TWOJE BEZPIECZEŃSTWO
Połączenie jest bezpieczne i szyfrowane.
Więcej informacji o bezpieczeństwie

 
Doradca nie będzie widział Twoich danych, haseł czy informacji o płatnościach.

 
Doradca nie będzie widział innych Twoich otwartych zakładek ani programów