Telewizory LED w RTV Euro AGD
Telewizory OLED z diodami organicznymi mają dobrą prasę – jest o nich głośno. Ale to tylko co dziesiąty model obecny w sklepie i… Ledwie co setny sprzedany! To telewizory LED mają aż 99% rynku! Technologia rozwiana od lat 80. ubiegłego wieku stała się dominującą w 2007 r., kiedy sprzedaż odbiorników z ekranem ciekłokrystalicznym przewyższyła sprzedaż zarówno „klasycznych” urządzeń CRT, jak i konkurencyjnych pod względem jakości obrazu telewizorów plazmowych. Wkrótce obie te metody tworzenia ekranów – jedna przestarzała, druga za droga – kompletnie zniknęły. Rządzą telewizory LED!
Telewizory LED – jak to działa
Przede wszystkim: LED tak naprawdę nie oznacza rodzaju panelu, tylko sposób podświetlenia panelu ciekłokrystalicznego (czyli LCD). Każdy z pikseli (w ekranie 4K mamy ich aż 8,3 miliona) składa się z subpikseli: czerwonego, zielonego, niebieskiego (czasami także białego – to tańsze modele z gorszymi matrycami RBGW). Kolor, jaki ostatecznie zobaczysz na wyświetlaczu, zależy od intensywności świecenia poszczególnych barw składowych. W telewizorze LED piksele świecą dzięki zewnętrznym diodom (a nie „same z siebie”, jak w przypadku OLED-u), które zastąpiły mniej wydajne lampy fluorescencyjne (świetlówki) i z czasem zaważyły na nazwie całej kategorii produktowej. Ciekłe kryształy działają jak żaluzja – przepuszczają więcej albo mniej światła, zależnie od zmian polaryzacji.
Telewizory LED dzielimy ze względu na sposób ułożenia, liczbę i możliwość kontrolowania poszczególnych diod.
- Edge LED – najpopularniejszy i ekonomiczny sposób ułożenia diod: na krawędziach. Takie odbiorniki są i energooszczędne, i cienkie. Minus? Podświetlenie jest nierównomierne.
- Direct LED – diody rozłożone są za całą powierzchnią panelu, zgrupowane w kilku rzędach. Takie telewizory pobierają dużo energii i są dość grube, ale nie mają defektów podświetlenia krawędziowego.
- Full Array LED with Local Dimming – to też pełne pokrycie diodami, lecz wygaszanymi w wielu mniejszych strefach. Im więcej stref, tym lepsze efekty. I tym droższy telewizor.
- NanoCell – to oryginalny pomysł na telewizory LED firmy LG. Hasło pojawia się w nazwach modeli z warstwą „nanocząsteczek”, która wchłania światło o określonej długości. Takie rozwiązanie wzbogaca paletę kolorów i poszerza kąty widzenia.
Kupując telewizor LED, możesz też napotkać rozróżnienie na matryce: VA i IPS. To odmienne metody, a nawet filozofie produkcji ekranów ciekłokrystalicznych – zrozumienie wymaga poważnego wykładu z chemii i fizyki.
Telewizory LED – a może QLED
Telewizory LED na nowy etap wprowadziła inna koreańska korporacja – Samsung, wspierana przez dużego producenta takich paneli – chińskie TCL. W nazwie „QLED” pierwsza literka oznacza „quantum dot”, kropkę kwantową. Taki kryształek obecny jest przy każdym pikselu i zapewnia doskonałe odwzorowanie barw (pełne pokrycie „hollywoodzkiej palety DCI”), głęboką czerń (również w jasnym pomieszczeniu i w jasnych scenach) oraz możliwość patrzenia na ekran pod dużym kątem. Tak samo jak inne telewizory LED – QLED wymaga podświetlenia, i tak samo może ono być krawędziowe, pełne lub z lokalnym wygaszaniem.
Pozostałe parametry, na które należy zwracać uwagę, są już niezależne od sposobu wykonania i podświetlania ekranu. Telewizory LED mają rozmaite technologie poprawy obrazu – kontroluje je procesor, nadzorujący też pracę funkcji smart, czyli związanych z internetowymi aplikacjami, m.in. VOD. Ich liczba zależy od systemu operacyjnego, niektórzy producenci mają własne, inni korzystają z platformy Android TV. Zwróć uwagę na częstotliwość odświeżania ekranu (50 lub 100 Hz). Rozdzielczość? Przy dużej przekątnej na pewno będzie to 4K. Full HD stosowane jest już tylko w mniejszych, najtańszych odbiornikach.
